Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

One of those days

Η καλή μέρα φαίνεται απ'το πρωί έτσι δε λένε; Εμένα η δικιά μου άρχισε με ύπνο. Εννοώ με ύπνο εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει ξύπνιος. Δηλαδή άργησα να ξυπνήσω. Πολύ! Αν και τα πάντα είναι σχετικά....όπως και να το κάνεις όταν κανονικά πρέπει να είσαι στη δουλειά 9 και ξυπνάς 10 παρά είκοσι και έχεις και μιάμιση ώρα ταξίδι (βλέπετε ήθελα χαϊλίκια ο δικός σου, δεν μου άρεσε να μέινω στο Leuven γιατί είναι μικρό και δεν χωράει την αυτοκρατορική κωλάρα μου και έτσι αποφάσισα να μείνω στις Βρυξέλλες. Πάρτα τώρα μαλάκα που χάνεις κάθε μέρα 2-3 ώρες από τη ζωή σου στο πήγαινε-έλα.)μέχρι να φτάσεις στη δουλειά, το λες ότι έχεις αργήσει λίγο...Οπότε η μέρα μου συνεχίστηκε αμέσως μετά με καντήλια. "Όχι γαμώ το ξεσταύρι μου. Πάλι άργησα!" - the key word here being "πάλι". Μετά χαλάρωσα, σηκώθηκα, πλύθηκα, έφαγα το πρωινάκι μου...κύριος. Ε τι διάλο, δεν θα πεθάνουμε κιόλας. Διδακτορικό κάνουμε στη τελική, φοιτητές είμαστε στην ουσία. Άμα με ψάξει ο supervisor θα πω ότι είχα πάει στο εργαστήριο και τελείωσε η υπόθεση. Όχου! Κι έτσι επανήλθε η ηρεμία και η γαλήνη στο μυαλουδάκι μου. Αφού στο τραίνο έγραψα και καινούργιο ποστ για τον Trip-O-karido (ποιότητα, όχι μαλακίες...). Και φτάνω επιτέλους στη δουλειά με 2 ώρες καθυστέρηση σαν να μη τρέχει τίποτα. Άρχοντας. Και πάω να ανοίξω το πι-σι.

Εδώ επιτρέψτε μου να κάνω μία από αυτές τις παραγράφους-παρενθέσεις που τόσο πολύ μου αρέσουν. Ποιό είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί σε έναν διδακτορικό φοιτητή; Να τελειώσει το funding και να τον διώξουν λόγο ελειπούς budget. ΟΚ, το δευτερο χειρότερο; Να τελειώσουν οι μπύρες; Θα μπορούσε... αλλά όχι.  Να χάσει τα data του είναι η απάντηση. Ω ναι, είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε κάποιον που είναι στη μέση (η ακόμα χειρότερα προς το τέλος) της ερευνάς του. Επίσης έχετε ακούσει την έκφραση "Που να σου καεί ο σκληρός ρε!"; Μεγάλη κατάρα αδέρφια μου, μεγάλη κατάρα...

Πάω που λέτε να ανοίξω τον κομπιούτορα της δουλειάς ο οποίος περιέχει μέσα όλα μου τα δεδομένα κι όλη τη δουλειά μου των τελευταίων 2,5 χρόνων..."System Disk Error. Please boot from cd". Τι στο πούτσο έπαθε λέω. Πάω φέρνω τον IT guy (καλά αυτός κι αν είναι αποκαΐδι...δεν νιώθει το παλικάρι). Τον κοιτάει. Πατάει ctrl-alt-del, τον ξανακοιτάει, με κοιτάει με αυτό το απλανές του βλέμα και μου λέει ατάραχος: "The hard disk is destroyed". Τo πρώτο κεραμύδι με χτυπάει κατακούτελα. Ζντουπ! Τι; ποιός; πώς; πού; πότε; γιατί;  "And my data?" του λέω σε άπταιστα αγγλικά. "Oh, that too" μου λέει με το ίδιο χαζό, κενό, ηλίθιο, βέλγικης αγελάδας ύφος του. Το δεύτερο κεραμύδι -και ζύγιζε και 2 τόνους, τι σκατα από χρυσάφι τα φτιάχνουνε τα κεραμύδια στο Βέλγιο; - μόλις είχε προσγειωθει στην καράφλα μου. Τα γόνατα λυγίσαν κι ένιωσα μια σκοτοδείνη να με τυλίγει. "I hope you have a back-up" μου λέει για να με αποτελειώσει κι εγώ θέλω να ξεριζώσω την σπονδυλική του στύλη από τη βάση του κρανίου - σαν Fatality από Mortal Combat 2 -αλλά δεν έχω το κουράγιο. Back up; Βέβαια, πως δεν το σκέφτηκα; Γιατί  ο σωστός ο διδακτορικός έχει πάντα back up. Χα! Σας φαίνομαι εγώ για σωστό διδακτορικό φοιτητή; Η πόσο μάλλον για νορμάλ άτομο γενικότερα; Σας φαίνομαι για άνθρωπος που μαγειρεύει πριν πεινάσει; Θα σας πω εγώ. ΟΧΙ φυσικά. Πριν το προσωνύμιο "Σκουπίδι" επισημοποιηθεί, ξέρετε πως με φώναζαν, και ακόμα με φωνάζουν ορισμένοι; Παλτο! Μπροστά μου ο Κωνσταντίνου, ήταν απλή ζακέτα. Back up λοιπόν...έχουν οι άλλοι. Εγώ, δεν έχω. Τι να το κάνω; Λες και μια μέρα θα μου καεί ο σκληρός, έτσι ξαφνικά από μόνος του. Αυτά δεν συμβαίνουν πουθενά. Κι αν συμβαίνουν, συμβαίνουν σπάνια και σίγουρα όχι σε μένα.  Και όχι τίποτα άλλο, λες και όλα ήταν μια καλοστημένη φάρσα, λες και το σύμπαν αποφάσισε να μου ξηγηθεί punk'd, Μπαμ!, Candid Camera και Πλακα Κανεις all at once, κάνα μήνα πριν, μου 'χε στείλει mail ο supervisor που με ρωτούσε αν έχω κάνει back up όλα μου τα αρχεία σε 2-3 διαφορετικούς σκληρούς, κι αν όχι να το κάνω γιατί ποτέ δεν ξέρεις. Και φυσικά τον έγραψα στα αρχίδια μου. Έτσι λοιπόν τα έχασα όλα! All, everything, alle, todos. Δεν μου έμεινε τίποτα, μηδέν, nothing, nichts, niente, nada. Γαμήθηκε ο Δίας, με το σύμπαν και τα πάντα όλα. Σωστή παρτούζα δηλαδή.

Ε και τι να κάνουμε ψηλέ; Δεν θα πεθάνουμε κιόλα. Ευτυχώς που ΄χα φέρει μαζί το λαπτοπ δε λες; Και μπορώ να το μοιραστώ με το σύμπαν όλο αυτό που μου συμβαίνει. Να τα πω σε κάποιον, να κάνω την αυτο-ψυχοθεραπεία μου και να νιώσω λίγο καλύτερα. Α και που ΄σαι...Σύμπαν, το μπαίρνεις...άλλα δε πειράζει εγώ σε συμπαθώ ακόμα. It's just one of those days I guess...because shit happens...and when the shit hits the fan some guys run and some guys stay...and look on the bright side of life...Πάμε όλοι μαζί...σφυρίξτε στο ρυθμο...



ΥΓ. Επειδή δεν ήξερα σε ποιό από τα δύο μπλογκ ταίριαζε αυτή η ανάρτηση το ανέβασα και στα δύο. Ελπίζω να μην υπάρχει κάποιος ιερός, άγραφος, κώδικας του μπλόγκινγ που να το απαγορεύει αυτο...Αν υπάρχει να μου το πείτε γιατί εγώ πάνω απ' όλα, σέβομαι τους ιερούς, άγραφους κανόνες.









8 σχόλια:

  1. Πω ρε φίλε τι έπαθες ! Καλά δεν παίζει να σώσεις τα αρχεία με αυτά τα προγραμματάκια που είναι για αυτήν την δουλειά ; Για καταστραμένους ή καμμένους σκληρούς δίσκους ; Τόσο ζημιά μεγάλη έπαθε ; Κρίμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. η λύση ειναι στα ναρκωτικά και τη ψυχοθεραπία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Peri, τα παλικάρια εδώ (οι Βέλγοι) είναι για το πούτσο. Δεν φαντάζεσαι για τη πράγμα μιλάμε (Θα επεκταθώ επί του θέματος μιαν άλλη φορά με ολόκληρο ποστ). Το έψαξα λιγάκι στο ιντερνετ, μίλησα και με ένα φίλο μου που το κατέχει και μου είπε ότι μπορούμε να το σώσουμε. Πάω και το λέω στον ΙΤ guy, με κοιτάει με το βλεμμα της νεκρής ηλίθιας αγελάδας και μου λέει: "Ehhh...my boss is not here today. I can't do anything. You'll have to discuss it with him tomorrow..."
    Έχω αισιοδοξία πάντως, το αφεντικό του μου φαίνεται αισθητά λιγότερο ηλίθιος από αυτόν...

    Ανώνυμε το έχω ρίξει στα ναρκωτικά χρόνια τώρα, ίσως γι'αυτό το αντιμετωπίζω τόσο cool. Ψυχοθεραπεία τώρα, δεν έχω δοκιμάσει. Βοηθάει όντως;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ναι ρε φίλε δεν παίζει να μην μπορείς να τα σώσεις.
    Για ρίξε μια ματιά σε αυτά :

    http://www.pcw.gr/forum/viewtopic.php?f=3&t=19022&p=171558

    http://www.insomnia.gr/topic/128473-%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AC-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%BF-delete/

    Πρόσφατα είχα και εγώ ένα παρομοιο προβλημα και βρήκα λύση μέσα από αυτά τα προγράμματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. 1ο και θεμέλιο δίδαγμα που το ξέρουμε όλοι όσοι έχουμε χάσει αρχεία....ΠΑΡΕ 17000 BACKUP σε 200 δίσκους. Παραθέτω προσωπική εμπειρία τότε (τηλεφωνική συνομιλία με εταιρία ανάκτησης δεδομένων κάπου στα Λιώσα αν θυμάμαι καλά).
    'γω: Μπορούμε να σώσουμε αρχεία από χτυπημένο δίσκο (500gb)?
    'υτος: Ναι άλλα δεν είναι σίγουρο ότι θα σωθούν τα πάντα.
    'γω: Και πόσο κοστίζει ?
    'υτος: Από 500 ευρά μέχρι 1200 ανάλογα την ζημιά.
    Κάπου εκεί έληξε άδοξα η σύντομη γνωριμία μας.

    Υ.Γ1: Γράψε για τας Βρυξέλλας να πάρουμε κλίμα και εμείς οι επαρχιώτες που το πιο μακρινό ταξίδι που έχουμε κάνει είναι μέχρι το άλλο χωριό.

    Υ.Γ2: Παίζει μια παραφιλολογία με χτυπημένους δίσκους και καταψύξεις...για δες το!

    Υ.Γ3: Εφεξής κάνε 17000 BACKUP

    Υ.Γ4: Λατρεύω τα υστερόγραφα όπως εσύ τις παραγράφους-παρενθέσεις!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Και τα υστερόγραφα κλά είναι. Κι εγώ τα δουλεύω αρκετά. Οι Π.Π. (παραγράφοι-παρενθέσεις) όμως είναι καινούργιο φρούτο κι έχουν αλλη χάρη ;)

    17001 νπακ απ θα κάνω...just to be on the safe side. Το θέμα είναι ότι τώρα δεν έχω τίποτα για να το κάνω μπακ απ..χαχα.

    Δηλαδή βάζεις τον σκληρό στη κατάψυξη...; Για να το ψάξω. Αν μη τι άλλο θα χει πλάκα...

    Θα γράψω και για τις Βρυξέλλες κάποια στιμγή, το χω σκοπό. Με τα ζώα εδω να πούμε...ουφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Υ.Γ5: Το καλύτερο φρούτο και μάλιστα του καλοκαιριού είναι ο κώλος (διότι είναι πάντα δροσερός).

    ΑπάντησηΔιαγραφή